Showing posts with label អ​បិ៍យ​ជំ​នឿ​. Show all posts

របាំ​អប្សរា​


របាំ​អប្សរា​

ដើម​ដំ​បូង​ឡើយ​ របាំ​បុរាណ​គឺ ជា​ពិ​ធី​សា​សនា​មួយ​ដើ​ម្បី​ប្រា​ស្រ័យ​ទាក់​ទង​ជា​មួយ​ទេ​វៈ​ ។ គឺ​នៅ​តាម​ប្រា​សាទ​នៃ​តំ​បន់​អង្គរ​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ​នេះ​ហើយ​ ដែល​របាំ​អា​យុ​រាប់​ពាន់​ឆ្នាំ​នេះ​បាន​ចាប់​កំ​ណើត​ឡើង​។ ជាង​ចម្លាក់​ខ្មែរ​នា​សម័យ​បុ​រាណ​បាន​ដាប់​ឆ្លាក់​នូវ​មន្ត​ស្នេហ៍​ និង​រូប​សម្រស់​អមតៈ​នៃ​អ្នក​របាំ​សួគ៍​ ទាំង​នេះ​ដែល​គេ​ហៅ​ថា​ អប្សរា​ ។ ពួក​នាង​គឺ​ជា​សិ​ល្ប​ការ​នី  ជា​អ្នក​របាំ​កាយ​វិ​ការ​ និង​ជា​តួ​អង្គ​ក្នុង​រឿង​ព្រេង​ ។ ពួក​នាង​ចេះ​ប្រើ​ភាសា​កាយ​វិ​ការ​ ដែល​បង្កប់​នូវ​ពាក្យ​ពេចន៍​ប្រ​មាណ​ ៤៥០០ ពាក្យ​។ ទោះ​បី​ជា​ការ​ហាត់​រៀន​ មាន​ក្បួន​តឹង​រឹង​ ហើយ​បើ​ទោះ​បី​ជា​កម្ពុ​ជា​បាន​ ឆ្លង​កាត់​សម័យ​កាល​ដល់​ខ្មៅ​ងងឹត​ យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ ក៏​របាំ​មួយ​នេះ​នៅ​តែ​បន្ត​មាន​ការ​រីក​ចំ​រើន​ដែរ​ ព្រោះ​ថា​របាំ​គឺ​ជា​ សិល្បះ​ដ៏​រស់​រវើក​មួយ​ ដែល​មិន​មែន​ជា​ការ​បង្ហាញ​ឡើង​វិញ​ពី​អតីត​កាល​ទេ​ តែ​ជា​ការ​តភ្ជាប់​នៃ​អតីត​កាល​ មិន​អាច​មាន​មនុស្ស​លោក​ណា​អាច​រាំ​បាន​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ​បែប​នេះ​នោះ​ទេ​ ។
អូ​ហ្គូស​ រ៉ូ​ដាំង​

តើ​អ្នក​ធ្លាប់​ជួប​នូវ​ហេតុ​ការណ៍​បែប​នេះ​ពី​មុន​មក​ទេ?​


បើ​សិន​ជា​អ្នក​​បាន​ឃើញ​នូវ​រឿង​ពិត​ជាក់​ស្តែង​ទាំង​អស់​នេះ​ នៅ​ផ្ទាល់​នឹង​ភ្នែក​របស់​អ្នក​ ដូច​ជា​ហេតុ​ការ​ណ៍​ដែល​..... ៖​
_ ក្មេង​ស្រី​ម្នាក់​បាន​ធ្លាក់​មក​ពី​លើ​ផ្ទះ​កំ​ពស់​១២​ជាន់​ នៅ​ចំ​ពោះមុខ​អ្នក​.....
_ កណ្តាល​ផ្ទៃ​សមុទ្រ​ដ៏​ធំ​ល្វឹង​ល្វើយ​ទាំង​មូល​ ដែល​មាន​តែ​ទូក​នឹង​ដង​ច្រ​វ៉ាកំ​ពុង​ចែវ​ ដោយ​គ្មាន​មនុស្ស​ជិះ​ម្នាក់​ទាល់​តែ​សោះ.......

_ អ្នក​នឹង​បើក​ឡាន​តែ​ម្នាក់​ឯង​មក​ពី​ផ្លូវ​ឆ្ងាយ​កាត់​ដង​ព្រៃ​ព្រឹក្សា​​ ព្រម​ទាំង​សំ​លេង​ទឹក​ជ្រោះ​ហូរ​ធ្លាក់​ចុះ​មក​ក្រោម​ឥត​ឈប់​ឈរ​​ ទាំង​ដែល​ភ្នែក​កំ​ពុង​តែ​មើលទៅ​កាន់​​ក្មេង​ស្រី​ម្នាក់​ដែល​កំ​ពុង​តែ​រត់​លេង​នៅ​តាម​ដង​ទ្រូង​ផ្លូវ​ ទាំង​ដៃ​នៅ​កាន់​ ខ្សែ​អំ​បោស​លី​ឡុង​ ក្រ​វី​លេង​ពេញ​កណ្តាល​ផ្លូវ​តែ​ម្នាក់​ឯង​?​

កំណត់ហេតុបិសាចៈ ដំណើរឆ្ពោះទៅកាន់ការយល់សុ​បិន្ត​


កំ​ណត់​ហេតុ​បិ​សាចៈ​ ដំ​ណើរ​ឆ្ពោះ​ទៅកាន់​ការ​យល់​សុ​បិន្ត​របស់​ក្មេង​ប្រុស​ម្នាក់​
          ​ពេល​នេះ​គឺ​ម៉ោង​១២​ និង​ ៣០​នាទី​យប់​ ខ្ញុំ​បាន​អង្គុយ​នៅ​​លើ​កៅ​អី​មួយ​ ដែល​នៅ​ចំ​ពី មុខ​តុ​កុំ​ព្យូ​ទ័រ​របស់​ខ្ញុំ​ ទាំង​ដៃ​ឆ្វេង​នៅ​កាន់​ប៊ិច​មួយ​ដើម​ជាប់​នឹង​ដៃ​ សរ​សេរ​ចុះ​សរសេរ​ឡើង​ គូស​វាស​ពេញ​តែ​ក្រ​ដាស​ មិន​ដឹង​ជា​ស្អី​ ។​ ម៉ោង​១២​ និង​៤៣​នាទី​យប់​ ភ្នែក​របស់​ខ្ញុំ​កាន់​តែ​រ​លីវ​ទៅ​ៗ  ហាក់​ដូច​ជា​គ្មាន​អា​រម្មណ៍​អ្វី​នឹង​តស៊ូ​សំ​រាប់​ថ្ងៃ​​ចាស់​នេះ​ត​ទៅ​ទៀត​ ​(​ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​គេង​ ហើយ​ទទួល​យក​អា​រម្មណ៍​បន្ត​សំ​រាប់​ថ្ងៃ​ថ្មី​មួយ​ទៀតរបស់​ខ្ញុំ​​ )​ ម៉ោង​១២​ និង​ ៥៨​នាទី​យប់​ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​គេង​លក់​ជា​ស្ថាប​ពរ​តែ​ម្តង​ទៅ​ >.^!

បាត់​ខ្លួនៈ ល្អាង​ឃុំ​ព្រ​លឹងមនុស្សរស់

នរណា​មិន​ខ្លាច​ខ្មោច​? កម្ម​វិ​ធី​វិ​ទ្យុ​មួយ​នេះ​វា​បាន​ល្បី​ពេញ​ទំ​ហឹង​ នៅ​ក្នុង​ផ្ទៃ​ប្រ​ទេស​នេះ​ពេញ​ទាំង​មូល​ ហើយ​ក៏ បាន​ក្រប​ដណ្តប់​ពេញ​ទំ​ហឹង​ទៅ​លើ​ស្រ​ទាប់​​យុ​វវ័យ​ មួយ​ចំ​នួន​ធំ​ដែល​ តែង​តែ​នឹក​ឆ្ងល់​ នឹ​ងគិត​ថា​ តើ​ពិ​ភព​លោក​ដ៏​អស្ចារ្យ​មួយ​នេះ​ ពិត​ជា​មាន​ព្រលឹ​ង​ នឹង​វិ​ញ្ញាណ​ខ្មោច​តែល​តោល​មែន​ដែរ​ រឺ​អត់​” នេះ​គឺ​ជា​សំ​ដី​របស់​ក្មេង​ស្រី​ម្នាក់​ ដែល​មាន​អា​យុ​មិន​ទាន់​១៨​ឆ្នាំ​ស្រួល​បួល​ផង​ ហើយ​កម្ម​វិ​ធី បន្ទាប់​នៃ​វេ​លា​យប់​នេះ​ ជួប​ជា​មួយ​នឹង​ក្រុម​​សិ​ស្ស​សាលា​ អនុ​វិ​ទ្យា​ល័យ​មួយ​ក្រុម​ ដែល​ស្មាគ្រ​ចិត្ត​ ចង់​ដឹង​នឹង​ចង់​ឃើញ​ នៅ​អ្វី​ដែល​ពួក​គេ​ប្រ​ថុយ​​ព្រ​លឹង​​ដើ​ម្បី​នឹង​ទៅ​ជួប​ នៅ​ពេល​មិន​បាន​ប៉ុន្មាន​វិ​នា​ទី​ខាង​មុខ​នេះ​....
          នៅ​ទី​នេះ​គឺ​ជា​វាល​មួយ​ ដែល​មាន​តែ​ស្មៅ​ដុះ​ពាស​វាល​ពាស​កាល​ ក្រុម​អ្នក​ចាត់​ការ​ពី​នាក់​ បាន​ដើរ​កាន់​កា​មេ​រ៉ា​ នឹង​ម៉ា​ស៊ីន​ស្រូប​សំលេង​ដើរ​មក​តាម​ពួក​យើង​ នឹង​មាន​គ្រូ​ខ្មោច​ម្នាក់​ ដើរ​បាច​ ក្រ​ដាស​ស នាំ​មុខ​ផង​ដែរ​ នៅ​ពេល​ដែល​អា​ចារ្យ​ជ​រា​ម្នាក់​បាន​និ​យាយ​ពី​ដំ​ណើរ​ដើម​ទង​ដែល​ទាក់​ទង​ជា​មួយ​នឹង​វាល​ដ៏​ធំ​ល្វឹង​ល្វើយ​មួយ​នេះ​ប្រាប់​ពួក​យើង​ គឺ​ធ្វើ​អោយ​ម្នាក់​ៗបាស់​រោម​ខ្ញាក នឹង​សឹង​តែ​មិន​ចង់​ចូល​រួម​កម្ម​វិ​ធី​នេះ​ជា​បន្ត​ ក៏​ប៉ុន្តែ​ដោយ​សារ​តែ​អ្នក​ចាត់​ចែង​កម្ម​វិ​ធី​បាន​ត​វ៉ា​ យ៉ាង​ដាច់​អា​ហាំង​ការថា​ មិន​អាច​បញ្ឈប់​ត្រឹម​នេះ​បាន​ទេ​ ព្រោះ​អ្វី​ៗ​ពួក​យើង​សុទ្ធ​តែ​ជា​អ្នក​រៀប​ចំ​​នឹង​ចង់​ចូល​រួមដោយ​ខ្លួន​ឯង​​ “កាល​ពី​ឆ្នាំ​១៧៦៣ វាល​នេះ​គឺ​ជា​កន្លែង​ កំ​សាន្ត​ដ៏​ធំ​មួយ​ ដែល​មាន​ប្រ​ជា​ជន​មក​ពី​គ្រប់​ទិស​ទី​ តែង​តែ​មក​ដល់​ទី​នេះ​ ដើម្បី​សប្បាយ​រីក​រាយ​ ហើយ​អ្វី​ដែល​ យើង​រាល់​គ្នា​កំ​ពង់​តែ​ឈរ​នៅ​ទី​នេះ​ នោះគឺគេ​ហៅ​ថា​កន្លែង​ ល្អាងដាក់​សាក​សព្វ” នៅ​ពេល​ដែល​លឺ​សំ​ដី​ដ៏​ព្រឺ​ព្រួច​មួយ​នេះ​ហើយ​ ម្នាក់​ៗ​ក៏​បាន​នាំ​គ្នា​ឆ្ងល់​ ហើយ​ក៏​មាន​ក្មេង​ប្រុស​​ម្នាក់​បាន​និ​យាយ​ចេញ​មក​ដោយ​សំ​ដី​កោង​កាង​ “ចង្រៃ​យ៎រ​! ឆ្កួត​វា​ទេ​អី! វាល​អោយ​ល្វឹង​ល្វើយ​! តើ​មាន​ល្អាង​ម៉ោ​ពី​ណា​ទៅ​វើយ​!!” នៅ​ពេល​ដែល​លឺ​ក្មេង​ប្រុស​ម្នាក់​នោះ​និ​យាយ​ចប់​ហើយ​ តា​អា​ចារ្យ​ក៏​ធ្វើ​មុខ​ដូច​ជា​ចង់​ស៊ី​ក្មេង​ម្នាក់​នោះ​ទាំង​រស់​អឹ​ញ្ចឹង​ ហើ​យក៏​បន្ត​និ​ទាន​ទៅ​ទៀត​ដោយ​ភាព​មិន​ចាប់​អា​រម្មណ៍​ ដែល​ធ្វើ​អោយ​ក្មេង​បុ្រស​ម្នាក់​នោះ​ សឹង​តែ​ហក់​ទៅ​វាយ​តំ​យ៉ាង​កំ​រោល​ តែ​ក៏​ត្រូវ​បាន​ក្មេង​ស្រី​ពីរ​បី​នាក់​ទៀត​ចូល​ទៅ​ឃាត់​ “ ថ្វី​ត្បិត​តែ​កន្លែង​នេះ​គឺ​ជា​ទី​កំ​សាន្ត​ដ៏​មាន​ប្រ​ជា​ប្រិយ៍​ភាព​ក៏​ពិត​មែន​ តែ​ក៏​តែង​តែ​កើត​នូវ​រឿង​ចំ​លែក​ៗ

little girl of Rain​ Drop ( ក្មេង​តូច​ដំ​ណក់​ភ្លៀង​)

អ្វី​ៗ​ចាប់​ផ្តើម​​ នឹង​បាន​បញ្ចប់​ទៅ​វិញ​លើន​​ណាស់​ សឹង​តែ​ខ្ញុំ​មិន​អាច​ត្រៀម​ខ្លួន​នឹង​ធ្វើ​អ្វី​ៗ​គ្រប់​យ៉ាង​សំ​រាប់​មនុស្ស​ដែលបាន​លះ​បង់​ជី​វិត​ជស់​ខ្ញុំ​​ សូ​ម្បី​តែ​វិ​នា​ទី​សំ​រាប់​អោ​យខ្ញុំ​និ​យាយ​ពាក្យ​ថា​អរគុណ​ ចំពោះគេ​ក៏​ខ្ញុំ​មិន​អាច​ធ្វើ​បាន​ដែរ​…..!
រឿង​គ្រប់​យ៉ាង​ត្រូវ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ក្មុង​ពេល​ភ្លៀង​ ទោះ​បី​ជា​អ្វី​ៗខ្ញុំ​មិន​បាន​ដឹង​មុន​ តែ​គេ​គឺ​ជា​មនុស្សដំ​បូង​ដែល​បាន​លះ​បង់​គ្រប់​អ្វី​ៗ​ទាំង​អស់​មក​ដល់ខ្ញុំ​សូ​ម្បី​តែ​ជី​វិត​របស់​គេ​
          ​ក្រោម​ដំ​ណក់​ភ្លៀង​គ្រាប់​ធំ​ៗ​ជ្រៀប​ជោគ​សព្វ​រាង​កាយ​របស់​ខ្ញុំ​ សំ​រឹប​ជើង​ក្មេង​ស្រី​​តូច​ម្នាក់​បាន​ដើរ​​មក​រក​ខ្ញុំ​ ទាំង​ក្នុង​ដៃ​មាន​កាន់​ឆ័ត្រ​ពណ៍​សរ​​មួយ តំ​រង់​មក​ខ្ញុំ​​ សំ​លេង​ស្រួយ​ស្រឹប​ដូច​ថង់​ដាក់​ឥ​វ៉ាន់​​ក៏​បាន​បន្លឺឡើង​
“​ភ្លៀង​ហើយ​...(╯_╰)”​
“​បាទ​មែន​ហើយ(╯▽╰)​” ខ្ញុំ​សំ​លឹង​ទៅ​មុខ​ក្មេង​ស្រី​ម្នាក់​ក្នុង​សភាព​មិន​ធ្លាប់​ស្គាល់​គ្នា​
“​ហក់​នេះ​...!​” ក្មេង​ស្រី​ក៏​បាន​ហុច​ឆ័ត្រ​ដែល​កំ​ពុង​ទ​ទូល​មក​អោយ​ខ្ញុំ​ ក្រោម​ទឹក​មុខ​ក្រៀម​ក្រំ​ស្រ​ពាប់​ស្រ​ពោន​ ក្នុង​កាយ​វិ​ការ​អោន​មុខ​ចុះ​
“មិន​យក​ទេ​...​
“ ហេតុ​អី​ទៅ​? “
“ ចុះ​នាង​? “

ឋាន​នរក​

អ្នក​ជឿ​ថា​មាន​ឋាន​នរក​មែន​ដែរ​រឺ​ទេ​? តើ​អ្នក​ដឹង​ដែរ​រឺ​ទេ?​ ថា​អំ​ពើ​ល្អ​ ស​ច​ធម៍​ នឹង​ការ​ប្រ​ព្រិទ្ធ​ត្រឹម​ត្រូវ​តាម​គន្លង​ធម៍​របស់​អ្នក​ មាន​នៅ​ក្នុង​ខ្លួន​ដែរ​ រឺ​ទេ​? 
នេះ​គឺ​ជា​ការ​ស្រ​មើ​ស្រ​មៃ​ មួយ​ចំនុច​តូច​របស់​ខ្ញុំ​ នៅ​ពេល​នេះ​អ្នក​អាច​គិត​ អ្នក​អាច​ពិ​ចារ​ណា​ អ្នក​អាច​ស្រ​មើ​ស្រ​មៃ​មើល​ទៅ ពិ​ភព​នៃ​លោក​ខាង​មុខ​ជា​មួយ​នឹង​ អា​រម្មណ៍​ថ្មី​របស់​អ្នក​..............ឋាន​នរក​!!!!!!!!!

Thanks for your like this page :)

You like this page? Do you have something to say?